Metalurji ve malzeme mühendisiyim. Mezun olduktan sonra yıllarca büyük sanayi
şirketlerinde satın alma tarafında çalıştım — Honda, Wittur,
Arçelik-LG. İşim maliyet çıkarmak, tedarikçiyle pazarlık etmek,
lojistiği çözmekti. Yani üretimin ticari tarafını masanın karşı tarafından
öğrendim.
2020'de kendi boyamı üretmeye başladım. Ürün iyiydi — mühendislik tarafı
zaten benim işimdi. Ama ürünün iyi olması yetmiyor: insanların sizi bulması,
güvenmesi ve sipariş verebilmesi lazım. O tarafı kurmam gerekiyordu.
Bu işi dışarıya vermek yerine kendim öğrendim. Çünkü bir üreticinin ihtiyacı
güzel bir siteden ibaret değil: stok, varyant, kargo, iade, pazaryeri
komisyonu, toptan fiyatı, bayi, ihracat. Bunları bilmeyen biri size
güzel bir vitrin yapar, ama satmayan bir vitrin yapar.
Sonuçta iki marka çıktı — biri Türkiye'de, biri Amerika'da.
ART IST Türkiye'de satıyor: kendi sitesi, 73 ürün, üç
pazaryeri. METAKRLYIC Amerika'da: İngilizce site, ABD'den
kargo, ve geçen ay eklediğimiz toptan kanalıyla artık oradaki bağımsız
mağazalara da satıyor.
İkisini de kurarken bir şey fark ettim: aynı işi yapan çok sayıda üretici var
ve çoğunun online tarafı ya yok ya da yıllar öncesinden kalma. Ürünleri iyi,
vitrinleri kötü. Ben bu yolu iki kez yürüdüğüm için üçüncüsü çok daha hızlı
oluyor — o yüzden birkaç markayla daha yapmak istiyorum.
Asıl işim hâlâ boya üretmek. Bu yüzden aynı anda çok sayıda projeye
girmiyorum — yılda birkaç marka, doğru düzgün.
Yıldız Teknik Üniversitesi · Metalurji ve Malzeme Mühendisliği, 2017 —
Sabancı Üniversitesi · İş Müzakereleri sertifika programı —
Honda Türkiye · Wittur · Arçelik-LG, satın alma